Het is donderdag 22 oktober, het weer is omgeslagen, regen komt met bakken uit de hemel en in het weekend worden twee stormen verwacht, Austen en Boelo.
Op het programma staat voor zaterdag de jaarlijkse stamppotwedstrijd. 

Kan de wedstrijd doorgaan, hoeveel mensen spelen en eten mee, allemaal vragen die bij mij opkomen.
Op vrijdag lijken de berichten relatief gunstig. Tussen beide stormen in zal het zaterdagmiddag goeddeels droog blijven.
Op zaterdag blijken van de kleine twintig spelers die zich opgegeven hebben uiteindelijk zeventien over te zijn gebleven, vooral omdat de conditie van de baan geen buggy’s toelaat. Om 14.00 uur slaan Lucas, Jaap en ik af op hole 1. Hoewel ik de bal niet zo goed raak, belandt die niet ver van de pin en blijk ik een neary te hebben verdiend. En een par.
Mooi begin, maar de aarzelende regen zet door en paraplu’s worden getrokken.
Op hole 2 krijg ik de eerste les van de middag, een medespeler raakt bij het wegspelen uit het taaie gras zijn eigen trolley. Zo moet het dus niet.
Op hole 3 volgt nog een les als de medespeler bij de afslag zijn bal 300 cm verder stil ziet liggen.
De stemming is en blijft goed. Het weer knapt op. De wind is niet al te sterk. Ik speel intussen best aardig en heb nog steeds mijn eerste bal. Onderweg praten we over koetjes (hole 6) en kalfjes en halen we meer of minder punten binnen.
Voor ik het weet zijn we bij hole 9 en komt het einde in zicht.
Lukas meldt dat ik 20 punten heb behaald en begin ik voorzichtig aan een prijsje te denken.
Na afloop komen de spelers allemaal binnen en gaan Joop en Ben aan de slag met de uitslag.
Tot mijn verbazing wordt mijn naam bij de bekendmaking van de uitslag als laatste genoemd. Gewonnen.
De prijs is een stamppotpakket met stamper, het voorbeeld dat we voorgeschoteld krijgen smaakt naar meer.
Golfen is leuk, en als het lekker loopt is het nog leuker, is mijn conclusie na afloop.
Mijn flightgenoten, de organisatie, de baan en de horeca allemaal hartelijk dank voor de leuke, leerzame en voedzame middag.

Goos Bus